هیجانی به رنگ نارنجی


رنو با CAPTUR استراتژی نوینی در دنیای خودروسازی مدرن تعریف کرده است
























تلفیق هنرمندانه رنگ، طراحی های گرافیکی و ساختار می تواند به خلق خودرویی متفاوت منجر شود. به نظر می رسد این اصل در خصوص محصول اخیر رنو یعنی CAPTUR نیز صادق است هرچند همانقدر که از بعد طراحی می توان نمره عالی به این تلاش داد، اما از حیث ساختار موتوری، CAPTUR نارنجی نتوانسته نظر کارشناسان خودرو را به خوبی جلب کند.
هر شرکت خودروسازی برای این که هر از گاهی در دنیای خودروسازی مدرن خبرساز شود محصولی با مشخصات خاص و متفاوت ارائه می کند. محصول مفهومی اخیر شرکت رنو یعنی CAPTUR از دسته این خودروهاست. نگاهی به ظاهر این خودرو نشان می دهد که مهندسان رنو تلاش کرده اند تا از تایرها گرفته تا بخش های مختلف داخل خودرو دست به یک ابتکار عمل هیجان انگیز بزنند. رنو مخصوصا این خودروی اسپرت را در آستانه برگزاری نمایشگاه خودروی ژنو ارائه کرد تا به تمامی رقبای سرسخت خود از جمله فورد، بی ام و، نیسان و مزدا نشان دهد که همواره محصولی متفاوت در دست دارد. البته رنو پیش از این نیز چنین محصولاتی ارائه کرده بود که از آن جمله می توان به DeZir اشاره کرد.
این خودرو در نمایشگاه خودروی پاریس سال ۲۰۱۰ رونمایی شد که تحسین کارشناسان را به همراه داشت. اکنون و با گذشت چند ماه از آن رویداد، رنو، CAPTURرا به عنوان ادامه همان استراتژی قبلی معرفی کرده است. این خودرو در رده خودروهای اسپرت قرار می گیرد و به ادعای طراحان این شرکت فرانسوی، بیننده با مشاهده آن حس هیجان و حرکت را تجربه می کند. رنو در توصیفی که شاید کمی هم اغراق در آن دیده می شود درباره CAPTUR و از زبان لارنس وان دن آکر ـ مرد شماره یک طراحی در رنو ـ اعلام کرده است: CAPTUR برای دو نفر که هدفی جز گشتن به دور دنیا و کشف ناشناخته های آن ندارند بهترین گزینه است.
این خودرو مجهز به موتور دوقلوی dCi ۱۶۰ توربو است که توان کلی حدود ۱۶۰ اسب بخار به خودرو می دهد. البته ظاهر خودرو گویای آن است که حداکثر سرعت در آن باید رقم بالایی باشد، اما واقعیت این است که CAPTUR از حداکثر سرعتی حدود ۲۱۰ کیلومتر بر ساعت برخوردار است که تاحدودی ناامید کننده است با این حال تولید آلاینده های کربنی در آن چندان بالا نیست و با تولید ۹۹ گرم دی اکسید کربن به ازای طی هر یک کیلومتر مسافت می توان آن را در زمره خودروهایی با رکوردی قابل قبول در این زمینه توصیف کرد. البته نباید از وزن کم خودرو یعنی ۱۳۰۰ کیلوگرم که در مقایسه با هیبت آن رقم کمی است بی تفاوت گذشت. به نظر می رسد رنو در این زمینه دست به کار بزرگی زده و توانسته با تکیه بر تازه ترین پیشرفت های صورت گرفته در علم موادشناسی بدنه ای سبک برای این خودرو ارائه کند.
CAPTUR گرچه یک خودروی اسپرت به شمار می آید، اما شتاب اولیه آن رقم چندان امیدوارکننده ای نیست. این خودرو صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را در ۸ ثانیه طی می کند و پس از گذشت ۲۹ ثانیه از حالت سکون به خط ۱۰۰۰ متری می رسد. در این خودرو، رنگ نارنجی حرف اول و آخر را می زند. به طوری که طراحان رنو تلاش کرده اند تا با استفاده از تن خاصی از این رنگ و البته پس از بررسی مدلسازی های متعدد رایانه ای مفهوم خاصی از طراحی و تلفیق آن را با رنگ ارائه کنند. استفاده از خطوط نارنجی در بخش داخلی این خودرو و قسمت پشت صندلی راننده و سرنشین مجاور آن به ایجاد فضایی خاص و تا حدودی وهم انگیز در درون خودرو کمک کرده است.
این فضایی مناسب برای دو ماجراجوست تا با استفاده از CAPTUR دنیا را زیر پا بگذارند. البته می توان گفت این هدف اصلی طراحان رنو در پروژه CAPTUR بوده است. از آنجاکه این خودرو برای استفاده از جاده های کوهستانی و عبور از انواع معابر، به خصوص جاده های پردست انداز طراحی شده است – که به کارگیری سبک خاصی از تایرها در این خودرو نشانی روشن از این نگرش به شمار می آید – طراحان رنو دست به ابتکار عمل جالب توجه دیگری نیز زده اند و دو کلاه ایمنی مخصوص به همراه دستکش و سایر تجهیزاتی از این دست طراحی کرده اند که در تمامی آنها تلفیق هنرمندانه پیچیدگی ساختاری و استفاده از رنگ نارنجی به عنوان یک نماد دیده می شود.
رنو برای نخستین بار در خودروی DeZir لوگوی متفاوتی از خود ارائه کرد. البته این لوگو همان طرح قبلی بود با این تفاوت که در ابعادی به مراتب بزرگتر بر پیشانی خودرو نصب شده بود. اکنون این ابتکار عمل در CAPTUR نیز به کار گرفته شده است، اما دنباله هنرنمایی طراحان رنو در عمق این خودرو بیشتر به چشم می آید جایی که از فناوری فیبر کربنی برای ساخت چارچوب کلی خودرو استفاده شده است. این ماده در عین حال که بسیار سبک است ـ تنها ۱۳۰۰ کیلوگرم ـ اما استحکام خیره کننده ای دارد.
طراحی این خودرو به گونه ای است که عملا نمی توان مرز مشخصی میان حالت کوپه یا حالت سقف جمع شدن آن ترسیم کرد که این خود بیشتر به دلیل نوع طراحی متفاوتی است که در ساختار آن دیده می شود. جدای از آن که می توان از CAPTUR در جاده های کوهستانی استفاده کرد، رانندگی با آن در شهر و در حالی که سقف آن جمع شده است نیز جذابیت های خاص خود را دارد. درهای خودرو به سبک بال های پروانه باز و بسته می شود و تایرهای خودرو بزرگ هستند و این ویژگی مهمی است که بیننده در نگاه اول به شدت محصور آن می شود. تایرها ۲۲ اینچی هستند و با تلفیق رنگ های سیاه و سفید در آن به شکلی واضح هیجان را به بیننده و حتی راننده ای که نیم متر بالاتر از آن روی صندلی های چرمی نشسته است، منتقل می کنند.
آنچه که در خصوص این خودرو به روشنی مشهود است تلاشی است که برای متفاوت بودن آن صورت گرفته است. در حقیقت این تلاش بیشتر در خصوص مشخصه های ظاهری این خودرو دیده می شود تا پیچیدگی های فنی آن. از این رو CAPTUR نه از بعد فنی و سیستم های حرکتی بلکه از حیث ساختار، طراحی و نوع ترکیب بندی رنگ های به کار گرفته شده با بسیاری از خودروهای اسپرت روز جهان و البته با تمامی خودروهایی که تاکنون از شرکت رنو خارج شده اند متفاوت به نظر می رسد. کارشناسان خودرو در روزهای اخیر واکنش های متفاوتی نسبت به این خودروی جدید از خود نشان داده اند. آنها تلفیق طراحی گرافیکی و رنگ ها را موفقیتی بزرگ برای رنو عنوان کرده اند، اما برخی آمار و ارقام نسبتا ناامیدکننده در خصوص ابعاد فنی و موتوری آن را نقصی آشکار بر محصول اخیر این برند خودروساز عنوان می کنند.


● CAPTUR در یک نگاه
استفاده از خطوط نارنجی در بخش داخلی این خودرو به ایجاد فضایی خاص و تا حدودی وهم انگیز در درون خودرو کمک کرده است. درهای خودرو به سبک بال های پروانه باز و بسته می شود و تایرهای خودرو بزرگ هستند. این ها ویژگی مهمی است که بیننده در نگاه اول به شدت محصور آن می شود.